پوست و زیبایی

آکنه چیست؟ علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری

آکنه چیست؟

آکنه یک مشکل رایج است که افراد در هر سنی را درگیر می‌کند چه پسر، دختر، مرد و زن. فرقی نمی‌کند! آکنه یا آکنه ولگاریس زمانی اتفاق می‌افتد که غدد موجود در پوست مقدار زیادی از چربی طبیعی پوست به نام سبوم را تولید و ترشح کنند.

سبوم همراه با سلول‌های مرده پوست می‌تواند منافذ پوست را مسدود کند و در نتیجه آکنه ایجاد کند. و گاهی اوقات، باکتری به نام Cutibacterium acnes (C. acnes) وارد منافذ می‌شود و باعث ایجاد آکنه ملتهب می‌شود.

علائم و نشانه‌های آکنه

آکنه شایع‌ترین بیماری پوستی است که افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تعداد زیادی از افراد چه در ایران و کشورهای دیگر، با آکنه زندگی می‌کنند و بیشتر آنها در سنین نوجوانی یا جوانی خود هستند. طبق آمارها حدود 85 درصد از نوجوانان در نهایت به آکنه مبتلا می‌شوند.

آکنه یک اصطلاح گسترده برای انواع مختلف جوش است که همه علائم متفاوتی دارند. مؤسسه ملی بهداشت و سلامت Langone دانشگاه نیویورک خاطرنشان می‌کنند که شش نوع خاص آکنه وجود دارد:

انواع آکنه

انواع آکنه

  1. جوش‌های سرسفید: زمانی که منافذ بسته با چربی و سلول‌های مرده پوست درگیر می‌شود، جوش‌های سرسفید تشکیل می‌شوند. به صورت یک برآمدگی سفید روی سطح پوست ظاهر می‌شود.
  2. جوش‌های سرسیاه: در جوش‌های سرسیاه، منافذ فقط تا حدی مسدود شده و باز می‌مانند. جوش‌های سرسیاه زمانی سیاه می‌شوند که چربی و سلول‌های مرده پوست به اکسیژن موجود در هوا واکنش نشان دهند.
  3. پاپول: پاپول‌ها جوش‌های ریز قرمز و سفت هستند. آنها زمانی تشکیل می‌شوند که باکتری‌ها در یک منافذ به دام می‌افتند.
  4. پوسچول‌ها: Pustules شبیه پاپول‌ها هستند، اما حاوی چرک هستند که از سلول‌های سفید مرده ساخته شده است.
  5. ندول‌ها: این ضایعات ملتهب بزرگ زمانی ایجاد می‌شوند که یک جوش به لایه‌های عمیق‌تر پوست گسترش یابد.
  6. آکنه کیستیک: این نوع آکنه شدید شبیه به ندول است و زمانی ایجاد می‌شود که لایه عمیق‌تر پوست ملتهب شود. تفاوت این است که کیست‌ها حاوی چرک هستند. این توده‌های قرمز نرم، دردناک و درمان آن دشوار است. معمولاً نیاز به مراجعه به متخصص پوست دارند.

همانطور که آکنه می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد، شدت آن نیز بسته به نوع آن متفاوت است.

جوش‌های سرسیاه و سرسفید غیر التهابی هستند و معمولاً کنترل آن‌ها آسان‌تر است. پاپول‌ها و پوسچول‌ها نوع التهابی آکنه هستند. اما التهاب لزوما به معنای آکنه شدید نیست.

افرادی که آکنه خفیف دارند ممکن است دارای مقداری جوش سر سفید و سرسیاه، و تعداد کمی (کمتر از  10 عدد) جوش‌های ملتهب و قرمز به نام پاپول یا پوسچول باشند.

جوش‌های سرسفید و سرسیاه، اگرچه انواع کمتری دارند، اما همچنان می‌توانند به یک مشکل تبدیل شوند.

افراد مبتلا به آکنه متوسط می‌توانند بسیاری از جوش‌های سرسیاه و سرسفید و همچنین 10 تا 30 جوش آکنه قرمز و ملتهب داشته باشند.

آکنه شدید شامل وجود گره‌ها و کیست‌ها یا جوش‌های زیادی در قسمت‌های مختلف بدن – صورت، پشت، گردن و قفسه سینه است.

«افراد مبتلا به آکنه شدید معمولاً در هر بار بیش از 30 جوش قرمز و ملتهب خواهند داشت. آنها همچنین می‌توانند چند کیست و گره عمیق داشته باشند که درمان آنها دشوارتر است و معمولاً با اسکار بهبود می‌یابند.

علل و عوامل خطر ابتلا به آکنه

علل ایجاد آکنه

حتی اگر نحوه ایجاد آکنه (روغن+سلول‌های مرده پوست=مسدود شدن منافذ پوست) را بدانید، ممکن است تعجب کنید که چرا پوست شما خراب می‌شود در حالی که به نظر می‌رسد افراد دیگر همیشه پوستی شفاف دارند.

تعدادی از عوامل می‌توانند آکنه را تشدید کنند یا خطر ابتلا را افزایش دهند. تغییرات در سطح هورمون‌ها (مانند بلوغ یا قاعدگی) تغییر هورمون‌ها باعث می‌شود که غدد چربی سبوم بیشتری ترشح کنند.

لوازم آرایشی یا محصولات مراقبت از مو لوازم آرایشی روغنی می‌تواند منافذ پوست را مسدود کند و شما را مستعد جوش زدن کند. داشتن سابقه خانوادگی آکنه به نظر می‌رسد بین آکنه و ژن‌ها ارتباطی وجود دارد. بنابراین اگر والدین شما با آکنه دست و پنجه نرم می‌کردند، شما نیز ممکن است این عارضه را داشته باشید.

اگر از داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها یا لیتیوم استفاده می‌کنید، ممکن است مستعد آکنه باشید. مالش چیزی روی پوست (مانند کلاه، کلاه یا ماسک صورت) هر زمان که فشار یا اصطکاک روی پوست شما وجود داشته باشد، جوش‌ها ممکن است رخ دهند.

استرس سطح کورتیزول بدن شما را افزایش می‌دهد، هورمونی که باعث می‌شود غدد شما سبوم بیشتری تولید کنند.

آکنه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک پوست خاطرنشان می‌کند که یک پزشک یا متخصص پوست معمولاً می‌تواند آکنه را با نگاه کردن به پوست شما تشخیص دهد. آنها صورت، قفسه سینه، پشت و هر ناحیه دیگری که آکنه ظاهر می‌شود را بررسی می‌کنند.

برخی از بیماری‌های پوستی گاهی با آکنه اشتباه گرفته می‌شوند. اگر فکر می‌کنید که آکنه دارید اما پوست شما با درمان بهبود نمی‌یابد یا بدتر می‌شود، پزشک می‌تواند تشخیص دقیقی بدهد.

مدت زمان آکنه

مدت زمان آکنه از فردی به فرد دیگر متفاوت است. زمانی که آکنه در سال‌های نوجوانی ایجاد می‌شود، اغلب تا زمانی که فرد در اواسط بیست سالگی خود است، مشکل کمتری پیدا می‌کند.

متأسفانه برخی از افراد حتی تا بیست سالگی نیز با آکنه دست و پنجه نرم می‌کنند. در واقع، حدود 3 درصد از بزرگسالان بالای 35 سال همچنان به آکنه ادامه می‌دهند.

درمان و گزینه‌های دارویی برای آکنه

درمان آکنه

هیچ درمانی برای آکنه وجود ندارد، اما درمان‌ها می‌توانند جوش‌های جدید را از بین ببرند و از آن جلوگیری کنند. بهترین درمان آکنه برای شما بستگی به شدت آکنه شما دارد.

یک رژیم خوب مراقبت از پوست اغلب اولین خط دفاعی برای آکنه‌های خفیف یا جوش‌های گاه به گاه است. اما گاهی اوقات، برای حفظ سلامت پوست نیاز به درمان است.

محصولات بدون نسخه

این محلول‌ها شامل پاک کننده‌های دارویی، لوسیون‌ها، کرم‌ها، ژل‌ها و پدهای صورت است. آنها معمولاً حاوی مواد ضد آکنه هستند مانند:

  • بنزوئیل پراکسید
  • اسید گلیکولیک
  • اسید سالیسیلیک
  • اسید آزلائیک
  • نیاسینامید
  • رتینوئیدهای موضعی

این مواد با جلوگیری از مسدود شدن فولیکول‌های مو، مبارزه با باکتری‌های روی پوست، کاهش تولید چربی یا لایه برداری لایه بالایی پوست عمل می‌کنند.

برای درمان آکنه‌های بدن – مانند آکنه پشت – به یک درمان موثر ضد آکنه مانند بنزوئیل پراکسید، که مؤثرترین روش برای آکنه بدن است، نیاز دارید.

محصولات تجویزی-قوی

گزینه‌هایی برای پمادها، کرم‌ها و لوسیون‌ها که می‌توانید از متخصص پوست خود دریافت کنید عبارتند از:

  1. آنتی بیوتیک‌های موضعی (پمپ Benzaclin، BenzaClin، Neuac، Onexton، Duac و Acanya)
  2. آنتی بیوتیک‌های خوراکی (مینوسین، اوراسه)
  3. رتینوئیدها (دیفرین و تازوراک)
    داروهای ضد بارداری خوراکی برای زنان (Ortho Tri-Cyclen، Yaz)
  4. داروهای ضد هورمونی خوراکی برای زنان (اسپیرونولاکتون)
  5. داروهای ضد هورمونی موضعی برای زنان مانند وینلوی (کلاسکوترون)
  6. ایزوترتینوئین (Sotret، Claravis، Amnesteem، Accutane، و دیگران)، قرصی است که به طور انتخابی برای کنترل آکنه بسیار شدید تجویز می‌شود و تحت نظارت دقیق یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی است.
  7. تزریق یک کورتیکواستروئید

برای آکنه‌های سرسخت، متخصص پوست شما ممکن است یک درمان در مطب مانند لیزر درمانی یا لایه برداری شیمیایی را نیاز داشته باشد.

سایر درمان‌های داخل کلینیک‌ها شامل نور درمانی، تزریق استروئید، یا تخلیه و استخراج کیست‌ها و جوش‌ها است.

اهمیت ثبات در درمان آکنه

احتمالاً به درمان آکنه برای مدت طولانی نیاز خواهید داشت – نه تنها در زمان بروز جوش. همچنین، تا زمانی که پزشکتان بگوید مشکلی ندارد، درمان آکنه را متوقف نکنید – در غیر این صورت، خطر بروز یک جوش دیگر درست زمانی که پوست شما شروع به پاک شدن می‌کند.

بدون درمان، ممکن است جوش‌ها و زخم‌های پوستی مداوم داشته باشید. اضطراب و اعتماد به نفس پایین نیز با آکنه‌های مداوم مرتبط است.

درمان‌های جایگزین و مکمل

اگرچه درمان‌های سنتی آکنه موثر هستند، ممکن است بخواهید با داروهای خانگی برای تکمیل برنامه خود آزمایش کنید. در حالی که این گزینه‌ها به اندازه داروها یا روش‌ها موثر نیستند، ممکن است عوارض جانبی کمتری داشته باشند. برخی از داروهای آکنه می‌توانند باعث سرگیجه، ناراحتی معده، حساسیت به آفتاب و لخته شدن خون شوند.

موادی که ممکن است به مبارزه با آکنه کمک کنند عبارتند از:

  • خیار
  • عسل
  • ماست
  • بلغور جو دوسر
  • زردچوبه

باید بدانید که تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی درمان‌های خانگی آکنه مورد نیاز است.

پیشگیری از آکنه

پیشگیری از آکنه

درک اینکه چه چیزی باعث آکنه می‌شود کافی نیست. همچنین باید اقدامات لازم را برای جلوگیری از جوش‌ها قبل از ظاهر شدن انجام دهید.

  1. صورت خود را دو بار در روز بشویید:  از آب گرم و پاک‌کننده‌های ملایم استفاده کنید و خیلی سفت مالش ندهید، در غیر این صورت ممکن است به لایه محافظ پوست‌تان آسیب وارد کنید و آکنه را بدتر کنید.
  2. موها را از صورت خود دور نگه دارید: موهای چرب می‌توانند پوست شما را چرب کنند که می‌تواند منافذ شما را مسدود کند و باعث آکنه شود. موهای خود را به طور منظم بشویید و موها را از صورت خود دور نگه دارید.
  3. از محصولات مراقبت از پوست بدون چربی استفاده کنید: به دنبال محصولات مراقبت از پوست “غیر کومدوژنیک” باشید که منافذ پوست را مسدود نمی‌کنند. محصولات غیر کومدوژنیک کمتر باعث ایجاد آکنه می‌شوند.
  4. با آرایش خود نخوابید: پاک کردن تمام آثار آرایش قبل از خواب، منافذ پوست را باز نگه می‌دارد و از ایجاد آکنه جلوگیری می‌کند. گاهی اوقات، آب گرم برای پاک کردن آرایش کافی نیست. «معمولاً علاوه بر پاک کننده، باید از دستمال‌های پاک کننده آرایش بدون چربی استفاده کنید. برخی از متخصصان پوست نیز آب میسلار را به عنوان بخشی از یک روال تمیز کردن مضاعف توصیه می‌کنند تا به پاک کردن آرایش بدون باقی ماندن پسماندهای روغنی کمک کند.
  5. به صورتت دست نزن: هرچه بیشتر صورت خود را لمس کنید، خطر انتقال روغن و کثیفی از دستان به صورت شما بیشتر می‌شود.  آکنه تمایل دارد روی صورت و پیشانی ایجاد شود زیرا این قسمت از بدن غدد چربی بیشتری دارد.

نکات رژیم غذایی برای آکنه

شاید شنیده باشید که نوشابه، شکلات و غذاهای ناسالم می‌توانند باعث آکنه شوند. برخی افراد ادعا می‌کنند که این غذاها و سایر غذاها باعث ایجاد جوش در آنها می‌شود. با این حال، متخصصان تغذیه و محققان در مورد اینکه آیا غذا مقصر است یا خیر، اختلاف نظر دارند.

آکنه در افرادی که غذاهای شیرین، کربوهیدرات‌های تصفیه شده و لبنیات مصرف می‌کنند بدتر است.

با این حال، تحقیقات گذشته که ارتباط بین رژیم غذایی و آکنه را در دختران نوجوان ارزیابی کرده بود، یک ارتباط مثبت بین آکنه و مصرف شیر کامل پیدا کرد.

به نظر می‌رسد شیر و سایر محصولات لبنی سطح فاکتور رشد شبه انسولین 1 (IGF-1) را افزایش می‌دهند، که ممکن است باعث تولید بیشتر سبوم شود و در ایجاد جوش نقش داشته باشد.

تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که افزایش قند خون ناشی از مصرف غذاهای شیرین و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده نیز می‌تواند منجر به التهاب پوست شود و باعث شود پوست چربی بیشتری تولید کند.

بهترین رژیم غذایی برای افراد مبتلا به آکنه باید شامل غذاهای ضد التهابی با بار گلیسمی پایین باشد.

شاخص گلیسمی (GI) کربوهیدرات‌ها را با سرعت افزایش قند خون رتبه بندی می‌کند. از آنجایی که غذاهای با GI پایین افزایش قند خون را از بین می‌برند، ممکن است آکنه را نیز کاهش دهند. «نمونه‌های خوب ماهی‌های آب سرد مانند ماهی خال مخالی، سالمون و ساردین، سبزیجات برگ‌دار، آجیل، دانه‌های خاص و کربوهیدرات‌های پیچیده مانند برنج وحشی و کینوا هستند.

اسکار آکنه از عوارض آکنه است، یک عارضه جانبی ناخوشایند آکنه، جای زخم است که ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد تا ناپدید شوند.

اسکار با آکنه‌های متوسط یا شدید بیشتر است و شامل لکه‌های سیاه یا لکه‌هایی است که زمانی آکنه ظاهر شده است. بهترین راه برای کاهش خطر زخم این است که آکنه را به حال خود رها کنید – بدون لمس کردن، فشار دادن یا برآمدگی‌ها. اگر نمی‌توانید دست‌های خود را از صورت خود دور نگه دارید، آکنه را با یک تکه چسب مخصوص جوش بپوشانید. به عنوان یک امتیاز، این چسب‌ها حاوی اسید سالیسیلیک هستند که به درمان جوش‌ها کمک می‌کند.

اگر اسکارها محو نشدند، با متخصص پوست خود صحبت کنید تا ظاهر آنها را کاهش دهید.

پزشک شما ممکن است یک داروی ضد آکنه را توصیه کند که از شر لکه‌ها خلاص شده و تولید کلاژن را تحریک می‌کند. کلاژن می‌تواند ظاهر اسکارهای موجود را به حداقل برساند.

روش‌هایی برای کاهش یا از بین بردن اسکار آکنه عبارتند از:

  1. میکرودرم ابریژن
  2. لایه برداری شیمیایی
  3. میکرونیدلینگ
  4. درمان‌های لیزری
  5. پرکننده‌ها (فیلرها)
  6. برداشتن پانچ

تحقیقات و آمار: چه کسانی آکنه دارند؟

سالانه افراد زیادی به آکنه مبتلا می‌شود. و اگرچه در دوران بلوغ رایج است، اما تعداد بزرگسالان مبتلا به آکنه افزایش یافته است. این بیماری تا 15 درصد از زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

به گفته موسسه بین المللی پوست، مطالعات بالینی نشان داده است که آکنه پایدار و با درجه پایین، نزدیک به 40 تا 55 درصد از جمعیت بزرگسال را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اما آکنه تنها از نظر فیزیکی افراد را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. از نظر مالی نیز بر برخی افراد تأثیر می‌گذارد. در سال 2013، حدود 5.1 میلیون نفر به دنبال درمان آکنه بودند.

شرایط مرتبط و علل آکنه

حتی اگر آکنه زمانی ایجاد شود که منافذ پوست با سلول‌های مرده یا کثیفی مسدود می‌شوند، اما می‌توانند در کنار سایر شرایط یا در نتیجه تغییرات هورمونی ایجاد شوند.

شرایط مربوط به آکنه عبارتند از:

  1. قاعدگی
  2. بارداری
  3. سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
  4. افسردگی
  5. فشار
  6. اضطراب

شایعاتی درمورد آکنه

درمان آکنه نیز دشوار است زیرا اطلاعات نادرست زیادی در مورد این بیماری پوستی وجود دارد. و متاسفانه، برخی توصیه‌ها می‌تواند آکنه را بدتر کند.

شاید شنیده باشید که اگر خودتان جوش را از بین ببرید اشکالی ندارد.

یک متخصص پوست می‌تواند با خیال راحت جوش‌ها را از بین ببرد، اما بیرون زدن یک جوش توسط خودتان خطر ایجاد جای زخم را افزایش می‌دهد. به علاوه، می توانید باکتری ها را از دستان خود به صورت خود پخش کنید.

سوالات متداول

آکنه زمانی رخ می‌دهد که چربی پوست، سلول‌های مرده پوست و باکتری‌ها منافذ روی صورت و بدن را مسدود کنند. این می‌تواند باعث ایجاد جوش‌های سرسفید، جوش‌های سر سیاه، جوش‌ها، ندول‌ها یا کیست‌ها شود. عواملی که می‌توانند آکنه را تشدید کنند عبارتند از هورمون‌ها، اصطکاک، رژیم غذایی، استرس، داروها و ژنتیک.

آکنه ممکن است بیشتر روی گونه‌ها ایجاد شود زیرا غدد چربی بیشتری روی صورت وجود دارد. لمس مکرر صورت نیز ممکن است باعث آکنه روی گونه شود. این می‌تواند باکتری‌ها و روغن را از دستان شما به صورت شما منتقل کند.
افزایش آکنه می‌تواند به تغییرات هورمونی، یک روال جدید مراقبت از پوست، یک داروی جدید، خوردن بیش از حد مواد غذایی ناسالم یا استرس مرتبط باشد. شروع ناگهانی آکنه همچنین می‌تواند نشان دهنده یک مشکل پزشکی زمینه‌ای باشد. در صورت ادامه آکنه به متخصص پوست مراجعه کنید.
آکنه یک اصطلاح گسترده برای توصیف انواع مختلف برآمدگی‌های پوستی است. این برجستگی‌ها شامل جوش‌های سرسفید، جوش‌های سرسیاه، جوش‌ها (که پوسچول‌ها و پاپول‌های کوچک هستند)، ندول‌ها و کیست‌ها هستند.
هیچ راهی برای درمان آکنه وجود ندارد. شما می‌توانید آکنه را با تغییر سبک زندگی و با داروهای بدون نسخه و نسخه ای حاوی مواد ضد آکنه مانند بنزوئیل پراکسید یا اسید سالیسیلیک درمان کنید.
بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *